Visita de las profesoras

El martes llegaron las profesoras de Zubiri, Eli y Pilar, para hacernos una pequeña visita. Estuvieron en cada una de las empresas de los que estamos en Florencia de Erasmus para ver si todo iba bien y, obviamente, con lo formales que somos, no escucharon mas que cosas buenas por parte de los jefes de nuestras empresas de prácticas 😜

El miércoles por la tarde nos reunimos todos para tomar un café y hablar un poco mas tranquilos. Mirad a que sitio más bonito llevamos a Eli y a Pilar a tomar el café después de un día de trabajo agotador 😍

Con sitios así quién no se enamora de Florencia? 

La visita fue breve pero nos hizo mucha ilusión.

Eskerrikasko Eli eta Pilar

Hasta la vuelta

#ErasmusFlorence

Haizea Bezunartea Garcia

NON UNA DI MENO #M8

Urtero legez, Martxoak 8 Emakumeen Nazioarteko Eguna, populazio erdiaren eguna, iristear zegoen. Guztiok dakizuen bezala, egun honetan gizonekiko berdintasun egoera dakarren eguneroko borroka “ospatzen” da.

Baina gainera 2018 honetan nazioarteko mugimendu feministak deituta, greba feministaren deialdia zegoen. Honek enpleguaren mundutik baztertuta egon ohi diren beste esparru batzuk ere inguratzen zituen: Lana, kontsumoa , zaintza eta hezkuntza. Honela ordena patriarkal, kapitalista eta ingurumen suntsitzaileari aurre egiteko.

Orain arte Euskal Herriko mobilizazioetan egon izan naiz egun horretan, eta bertako gizarteko emakumezkoen egoera benetan nolakoa den ezagutzeko aukera izan dut soilik.

Beraz izugarrizko ilusioa eta gogoa nuen “Non una di meno” Italiako plataforma feministak antolatutako Florentziako greban eta manifestazioan aktiboki parte hartzeko. 

Arratsaldeko 15:30etan hasten zen konzentrazioa erdiguneko “Piazza Santissima Annunziata” deiturikoan. Ordu horretan puntuan gerturatu nintzen bertara, eta kontatuta 20 bat pertsona ikusi nituen, ez dakizue zer nolako dezepzioa hartu nuen. Gainera bertan txokolatearen azoka zegoen eta turistak bueltaka zebiltzan jan eta erosi kartel eta pankartei jaramonik egin gabe.

Gutxi izanik ere, Gipuzkoako beste hiru neskekin batera txoko batean jarri nintzen egoerari begira.

Nire harridurarako ordu pare baten inguruan jende pila bat gerturatu zen bertara eta izugarrizko giro ederra zegoen. Bertako antolatzaile nagusiek musika jarri zuten plazan eta materiala eman zuten guztiok erabili ahal izateko, honela, kartel eta pankartak egin genituen jendeari mezuak helarazteko, (Noski, Euskaraz ere egin genituen).

Informazioa banakatzeaz gain emakumeen egoera desberdinen berri eman zuten eta baita hainbat testigantza kontatu ere.

Arratsaldeko 19:00tan plaza gainezka zegoen eta herrialde desberdinetako emakumeekin hitz egiteko aukera izan genuen. Guztiok kartelak soinean hartu eta manifestazioa hasi zen Florentziako kale ederretan zarata ateraz. Italiako komunikabideetan "Lo tsunami delle donna" bezala ageri da egun hau.

Benetan izugarrizko esperientzia aberasgarria izan zen. Lagunarte zoragarriaz gozatzeaz gain, ikuspuntu eta pentsamolde desberdinez ikasi ahal izan nuen eta noski gure eskubideen alde borrokatu. 

Egun hau mundu guztian zehar ahaztezina izango da eta gu horren parte gara.

Eskerrik asko Firenze! Martxoak 8 egunero!

Maite Acedo

ELKARBIZITZA

Elkarbizitza

Kaixo guztioi! Gezurra badirudi ere, hiru aste daramatzagu jadanik Florentzian, izugarria da denbora ze azkar pasatzen den bertan eta aldi berean badirudi hemen bizi izan garela epe luzez, oso erraza baita bertako kulturara eta bizimodura ohitzea.

Hasieran, etxeko erosotasuna faltan botako nuela uste nuen eta beldurra ematen zidan pisu berrira ezin ohitzeak, baino inondik inora ere ez!

Lehenengo aldia da astebete baino gehiagoz familiatik banandurik bakarrik bizi naizela beste gazte batzuekin, eta esan beharra daukat ikaragarri gustura nagoela.

Gurean Jefry, Haizea, Amets eta ni bizi gara eta oso elkarbizitza ona daukagu. Barrezka pasatzen dugu egun guztia etxean eta ez dago denborarik aspertzeko. Ikustekoa da Amets sukaldatzen… Ez dakit sukaldea nola ez duen erre oraindik.

Etxeko beste zeregin desberdinak egiteko taulatxo bat egin dugu eta astero bakoitzak zerbait dauka egiteko; batek erratza pasatzea, besteak sukaldea garbitzea, arropa isikitzea... Dudarik gabe esperientzia honekin autonomoago izaten ikasten ari gara eta aldi berean pertsona antolatuagoak.

Agian kanpotik egoera ikusita, batzuk pentsatuko duzue alpergura ematen duela ia egunero janaria prestatzeak edo  etxea txukuntzeak, (neuk ere horixe uste nuen) baino aste hauei esker neure buruarekin askoz hobeto sentitzen naiz, neure esku baitago gauzak nola egin erabakitzea, eta ondo egiten ditudanean ikaragarrizko satisfakzioa eta errealizazio pertsonala sentitzen dut. Gainera pribatutasun eta espazio pertsonal gehiago dut.

Ez dut imajinatu nahi bakoitza bere etxera itzultzen denean nola botako dudan hau faltan, baino bueno oraindik onena geratzen zaigu aurretik!

Laster arte!!

Maite Acedo 

Bologna

Buenas! Soy Itziar y dentro de escasos 9 días estaré volando a Italia para vivir una experiencia única. Realizar alli las prácticas va a ser una auténtica aventura, el idioma, la gente, el lugar...
Ya es hora de ¡hacer las maletas y emprender un nuevo viaje!

¿Qué nos deparará este nuevo destino?

Italia

Prueba Estitxu

quedan dos semanitas!